Amansız gidişin bugünmü olacaktı
Aşkımızda ayrılık varmıydı
Meğer tüm aşklarda bir ayrılık varmış
Unut diyorsun,unutmak kolaymı
Birgülüşle bir merhabayla giderken ardından
"DUR" diyemedim peşinden
Sessizce ağladım ne olur durgitme diyemedim
Unut diyorsun,unutmak kolaymı
Hergeçen gün yokluğunda
Bir kar tanesi gibi eriyip yok oluyorum
Buralar sensiz yaşanmaz oldu
Unutmak kolaymı birtanem
Unutmak kolay olsaydı eğer
Şimdiye kadar seni unutmuştum
Ama olmadı unutamadım birtanem
Unut diyorsun,unutmak kolaymı
Kalbimin en güzel yerinde sen varken
Seni nasıl unutabilrim ki birtanem
Yapamadım unutamadım seni
Unut diyorsun,unutmak kolaymı
Çok çalıştım unutmayı denedim
Ama unutmaya çalıştıkça
Daha beter aklıma giriyosun
Unut diyorsun unutmak kolaymı BİRTANEM....
UNUTMAK KOLAYMI HELE BİRDE YÜREKTEN SEVDİYSEN....
1 Aralık 2009 Salı
Seni Unutmak İçin Kendimi...
sevgilim seni kalbimde öldürüyorum...yoksun artıkk gecelerimde seni beklemiyorum camlarda her kapı sesine her telefon sesine bakmıyorum sen diye aldırmıyorum...tıppkı senin benim yokluğunda her an öldüğümü yitip gittiiğini bildiğin haklde aldırmadığın gibi .. seni yokluğunda bir an olsun yanımdan ayırmadığım hayalini de bırakıyorum özgürr sana yazdığım mektuplarıı yırtıp atıyorumm san yazdığım şiirlerii yakıyormm seni sevdiğin hiç birşeyi sevmiyorum artık senin dinlşediğin hiç birşey, inlemiyorum aynaya bakmıyorum kendimi her baktığımda snei hatırlıyorum çünküü sana aiat olan herşeyi yok ediyorum bu gece en önce mektuplarımızı sonra şarkımızı sonra sana yazdığım şiirlerimi senin için ağladığım da gözyaşlarımı sildiğim yastığımı kalbimi herşeyi hayalini yokediyorum.. seni artık hatırlamıycam beklemiycem sana dair ne varsa yokediyorummm... artık yoksunn olmıycaksın snein için yitip gitiiğim günler bitti bundan sonra snei ahtırlatıcak hiç birşey yok sevdiğim sanma gözlerim bakışlarım kalbim seni bana hatırlatıcak kendimide yok ediyorum sevgilim seni unutmak içinn sensiz yaşamammak için kendimii de yok ediyorummm hoşçakal sevdiğim hoşçakal ..... |
Unutmak Günahtır
Beni unutma...
Katlanıp atılmaya layık karalanmış bir kağıt olsam da;
Beni Unutma
Unutma beni; silik bir hatıra olsam da
Rüzgarda ufalanıp savrulmuş bir kalbim varsa da..
Sonbaharda kuruyup ayaklarının dibine düşen bir yaprak olsam da beni unutma...
Karanlıkta farkedilecek bir parıltım dahi yok ama;
Sen bu kurumuş gülü yine de unutma
Işığım yok, güneşim yok, baharım, yeşilim, rengim yok
Ama bir de sen beni yok sayma beni unutma
Cennetten kovuldum, sokaklarda uyudum,
Yusuf oldum, kuyulara atıldım
Ateşlerde soğudum, ıbrahim`i buldum;
ısmail oldum, ıssız çöllerde bırakıldım,
Unutuldum ama kimseyi unutmadım
Unutmadım ayağımı ıslatan damlayı bile
Unutmadım üstüne bastığım toprağı bile
Dağlarda ovaları; ovalarda karları unutmadım
Göklerde gezdim, yerleri unutmadım
Varlar hep aklımdaydı
Yokları bile kalbimden silemedim
Unutmak insana yakışmaz, unutmayı sevmedim
Kendim için değil,
Senin kalbinde bir siyah leke olmasın diye söylüyorum inan ; BENİ UNUTMA
Unutma! Unutmak günahtır, bunu unutma , BENİ UNUTMA...
İsmail Acarkan / Gül Aşkın Ülkesidir
Katlanıp atılmaya layık karalanmış bir kağıt olsam da;
Beni Unutma
Unutma beni; silik bir hatıra olsam da
Rüzgarda ufalanıp savrulmuş bir kalbim varsa da..
Sonbaharda kuruyup ayaklarının dibine düşen bir yaprak olsam da beni unutma...
Karanlıkta farkedilecek bir parıltım dahi yok ama;
Sen bu kurumuş gülü yine de unutma
Işığım yok, güneşim yok, baharım, yeşilim, rengim yok
Ama bir de sen beni yok sayma beni unutma
Cennetten kovuldum, sokaklarda uyudum,
Yusuf oldum, kuyulara atıldım
Ateşlerde soğudum, ıbrahim`i buldum;
ısmail oldum, ıssız çöllerde bırakıldım,
Unutuldum ama kimseyi unutmadım
Unutmadım ayağımı ıslatan damlayı bile
Unutmadım üstüne bastığım toprağı bile
Dağlarda ovaları; ovalarda karları unutmadım
Göklerde gezdim, yerleri unutmadım
Varlar hep aklımdaydı
Yokları bile kalbimden silemedim
Unutmak insana yakışmaz, unutmayı sevmedim
Kendim için değil,
Senin kalbinde bir siyah leke olmasın diye söylüyorum inan ; BENİ UNUTMA
Unutma! Unutmak günahtır, bunu unutma , BENİ UNUTMA...
İsmail Acarkan / Gül Aşkın Ülkesidir
Unutmak Üzerine
“Unutmak” öylesine bir olgudur ki kimi zaman onu gerçekleştirmek için çabalarsınız ama başaramazsınız, kimi zaman ise o kendisini gerçekleştirir sizden bir yardım almaksızın… ve düşüncenizdeki kilitlerden kurtulursunuz.
Unutmak aslında iki sıfatı hak eden bir şeydir. Kimi zaman “iyi”, kimi zaman “kötü” sonuçların doğmasına sebep olur. Bu yüzden de hak ettiği sıfatlar kimi zaman “iyi” kimi zaman “kötü”dür.
En başta gönül yarası çekenler bilir ki bazen unutmak gerçekten ilaç gibidir. İyidir. Acısını hafifletmesi için kişinin“unutması” gerekir, dener. Kimi zaman başarır, kimi zaman başaramaz… Tâ ortaokulda fen bilgisi derslerinde öğretmişlerdi. Beyaz kaslar ile kırmızı kasları. Garip gelmişti bana beyaz kaslar. İnsan vücudunda insandan bağımsız. Unutmak da öyle bir şey işte. Bazen unutmayı denersiniz ama o başına buyruk olduğu için buna izin vermez. Sizden bağımsızdır çünkü. Hiç arkadaşınızın doğum gününü unuttuğunuz oldu mu? Ya da unutulduğunuz? Eşinizle evlilik yıldönümünüzü kaçınız unuttunuz? İşte bilin ki bunlar unutmak kavramının asîliğindendir. Yoksa arkadaşınızın değersiz oluşu, değersiz oluşunuz ya da eşinizle eskisi kadar ilgilenemiyor/ilgilenmiyor oluşunuz değildir sebebi. İnsanlık hali derler ya, işte tam öyle. Tam bir insanlık halidir aslında unutmak.
Dedik ya unutmak bazen iyidir, bazen de kötüdür diye. Aslında bu onun öyle oluşundan değil de bizim onun var oluşuna verdiğimiz ya da ona pragmatist olarak yaklaşmamızdan ileri gelir. Eğer bir kişi bir şeyi unutmaması gerektiği halde unutuyorsa “ben bunu nasıl unuturum” der ve “unutmak” kötü olur. Gönül yarasını, bir yakınınızı kaybetmenin verdiği hüzünlü hali unutmaya çalıştığınızda ise insanın en yakın kurtarıcısı olur unutmak. Aslında “unutmak” hiç değişmez, zaman değişir, insan da o değişmeyen kavramı kendince yorumlar. Çünkü her insan nihayetinde kendisine yaşar.
Kişi hayatı boyunca neler yaşar neler… En acı şeylerden, en güzel şeylere kadar. Fakat öyle bir gün gelir ki ne acı şeylerden ne de güzel şeylerden bir iz kalmıştır hafızada…
Acı şeyleri hiç unutmasak, acımız hiç hafiflemese, düşünsenize bir ne hale gelirdik! Üst üste sıkıntılar, üst üste üzüntüler derken yıkılır giderdik…Aslında unutmak böylesine güzel bir nimet…Peki ya güzel şeyler neden unutulur? Çok basit; sürekli güzel şeyleri hafızanda yaşarsan artık birçok şeyden tat alamaz olursun. Derler ya bal yiyen baldan bıkar diye…Nasıl da bir dengedeyiz, müthiş.
Neyse, unutun gitsin…
Ha, unutmadan! Unutamamak?
Unutmak aslında iki sıfatı hak eden bir şeydir. Kimi zaman “iyi”, kimi zaman “kötü” sonuçların doğmasına sebep olur. Bu yüzden de hak ettiği sıfatlar kimi zaman “iyi” kimi zaman “kötü”dür.
En başta gönül yarası çekenler bilir ki bazen unutmak gerçekten ilaç gibidir. İyidir. Acısını hafifletmesi için kişinin“unutması” gerekir, dener. Kimi zaman başarır, kimi zaman başaramaz… Tâ ortaokulda fen bilgisi derslerinde öğretmişlerdi. Beyaz kaslar ile kırmızı kasları. Garip gelmişti bana beyaz kaslar. İnsan vücudunda insandan bağımsız. Unutmak da öyle bir şey işte. Bazen unutmayı denersiniz ama o başına buyruk olduğu için buna izin vermez. Sizden bağımsızdır çünkü. Hiç arkadaşınızın doğum gününü unuttuğunuz oldu mu? Ya da unutulduğunuz? Eşinizle evlilik yıldönümünüzü kaçınız unuttunuz? İşte bilin ki bunlar unutmak kavramının asîliğindendir. Yoksa arkadaşınızın değersiz oluşu, değersiz oluşunuz ya da eşinizle eskisi kadar ilgilenemiyor/ilgilenmiyor oluşunuz değildir sebebi. İnsanlık hali derler ya, işte tam öyle. Tam bir insanlık halidir aslında unutmak.
Dedik ya unutmak bazen iyidir, bazen de kötüdür diye. Aslında bu onun öyle oluşundan değil de bizim onun var oluşuna verdiğimiz ya da ona pragmatist olarak yaklaşmamızdan ileri gelir. Eğer bir kişi bir şeyi unutmaması gerektiği halde unutuyorsa “ben bunu nasıl unuturum” der ve “unutmak” kötü olur. Gönül yarasını, bir yakınınızı kaybetmenin verdiği hüzünlü hali unutmaya çalıştığınızda ise insanın en yakın kurtarıcısı olur unutmak. Aslında “unutmak” hiç değişmez, zaman değişir, insan da o değişmeyen kavramı kendince yorumlar. Çünkü her insan nihayetinde kendisine yaşar.
Kişi hayatı boyunca neler yaşar neler… En acı şeylerden, en güzel şeylere kadar. Fakat öyle bir gün gelir ki ne acı şeylerden ne de güzel şeylerden bir iz kalmıştır hafızada…
Acı şeyleri hiç unutmasak, acımız hiç hafiflemese, düşünsenize bir ne hale gelirdik! Üst üste sıkıntılar, üst üste üzüntüler derken yıkılır giderdik…Aslında unutmak böylesine güzel bir nimet…Peki ya güzel şeyler neden unutulur? Çok basit; sürekli güzel şeyleri hafızanda yaşarsan artık birçok şeyden tat alamaz olursun. Derler ya bal yiyen baldan bıkar diye…Nasıl da bir dengedeyiz, müthiş.
Neyse, unutun gitsin…
Ha, unutmadan! Unutamamak?
Aşk Acısını Unutmak
Aşk acısı çekiyorsanız yada karşılıksız bir sevdaya düşmüş iseniz kurtulmanız imkansız değildir. Sadece biraz çaba sarfetmeniz gerekir. Yapmanız gerekenlerden bazılarını aşağıda maddeler halinde bulabilirsiniz.
- Kesinlikle içinizde geri dönermi dönmezmi şeklinde bir umut bırakmamanız, kararlarınızı ona bırakmamanız ve onun düşüncesi ne olursa olsun kendi kararınızı uygulamanız gerekir.
- Artık ondan vazgeçtikten sonra ona karşı hayranlık yada nefret duyguları beslememeniz gerekir. Özellikle de bir sebepten ayrıldığınız yada sizi reddeden birine karşı nefret besleyebilirsiniz; fakat nefretiniz onu unutmanızı zorlaştıracaktır.
- Size onu hatırlatacak duygu yüklü şarkılardan kaçınmalısınız. Bu çok önemlidir. Bu şarkıları dinlemeye devam ederseniz bu yazıyı hiç okumayın daha iyi.
- Eğer mümkünse ondan ve çevresinden uzaklaşmanız yararınıza olacaktır.
- Eğer uzaklaşmak mümkün değilse, onunla konuşmayacağım veya görmemezlikten geleceğim diye kendinizi kasmanız bir işe yaramayacağı gibi, tam ters sonuçlar da alabilirsiniz. Onu görmekten ve onunla konuşmaktan kaçınmak yerine ona herhangi biriymiş gibi davranmak en mantıklı davranış olacaktır.
- Mümkünse ona olan sevginizi hiç dile getirmemeniz, özellikle üçüncü şahıslardan ve hatta kendinizden bile saklamanız yararınıza olur.
- Kendinizi yeniden aşık olmak için zorlamayın. Bana göre en çok yapılan hata budur. Birini unutmak adına kendinize yapay bir aşk elde edebilirsiniz ve durumunuzun daha da karmaşıklaşmasına neden olabilir.
- Son olarak “ben hiç bir zaman onu unutamayacağım” şeklinde sıradan insan düşüncesine kendinizi kaptırmayın. Mutlaka unutacaksınızdır. Bir çok kişi unutamam sanmış ama unutmuştur.
“Çoktan unuturdum seni çoktan
Ah bu şarkıların gözü kör olsun”
“bir rüyadır gelir geçer
her aşk bir gün hayal olur
unutulmaz denen günler
unutulur unutulur..”
Unutma Süreci
Unutma süreci, spiritüalist terminolojide kullanılan bir terim olup, insan ruhunun tekrar bedenlendikten (reenkarne olduktan) sonra, geçmiş yaşamlarındaki anılarını ve bedenlenmeden önce hazırlanan yaşam planınıunutmasına verilen addır.
Neo-spiritüalist görüşe göre, geçmiş yaşamların unutulması bedenlenmenin (enkarnasyonun) doğal bir sonucudur. Tekrar bedenlenen varlığın önceki yaşamın anılarını unutmuş olarak doğması, bu anıların izlerinin var olmadığı yeni bir beyin organını kullanmak zorunda oluşundan dolayıdır. Fakat perisprisinde tüm anılarının kayıtları vardır ve o anılar kimi durumlarda bağlı şuura yansırlar.
Zaten “dünya gezegeni okulu”ndaki ruhsal gelişim koşulları gereği, önceki yaşamların hatırlanmamasında yarar vardır. Yararlı olduğu gibi, unutma süreci insanların hoş olmayan olaylar karşısında dayanma güçlerini ve cesaretlerini kaybetmeden ve yükselme olanakları engellenmeden deneyimlerini sürdürebilmeleri için gereklidir de.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
